الگوهای قیمتی؛ از هارمونیک و QM تا کف و سقف‌های دوقلو

هارمونیک‌ها الگوهای پنج‌نقطه‌ای XABCD هستند که با نسبت‌های فیبوناچی تعریف می‌شوند. گارتلی، خفاش، خفاش جایگزین، پروانه، خرچنگ، خرچنگ عمیق، کوسه، سایفر، ۵-۰ و ABCD در این گروه رصد می‌شوند.

تفاوت این الگوها در محدودهٔ مجاز هر نسبت است؛ همان چیزی که یک خفاش را از یک گارتلی جدا می‌کند. رخداد وقتی ثبت می‌شود که نقطهٔ D در ناحیهٔ تعریف‌شدهٔ الگو تکمیل شود.

سقف دوقلو دو تلاش ناموفق برای عبور از یک مقاومت است و کف دوقلو تصویر آینهٔ آن. الگو با شکسته شدن خط گردن معنا پیدا می‌کند، نه با ساخته شدن قلهٔ دوم.

نسخه‌های مختلف بر اساس اینکه برخورد با بدنهٔ کندل سنجیده شود یا با سایهٔ آن، جداگانه رصد می‌شوند.

سه‌قلو همان منطق دوقلو با یک تلاش ناموفق بیشتر است. تکرار سوم معمولاً به معنای تخلیهٔ بیشتر سفارش‌ها در آن سطح است.

چون شکل‌گیری آن زمان بیشتری می‌برد، تعداد رخدادها کمتر و ساختار معمولاً واضح‌تر است.

QM یا کوآزیمودو ساختاری است که در آن یک سقف بالاتر ساخته می‌شود اما کف میانی شکسته می‌شود — ترکیبی از جاروب نقدینگی و تغییر ساختار در یک شکل.

به همین دلیل QM پلی میان الگوهای کلاسیک و منطق اسمارت مانی است و در سبک ICT هم زیر نام سطح کوآزیمودو دیده می‌شود.

مثلث فشرده شدن دامنهٔ نوسان است: مثلث صعودی سقف افقی و کف‌های بالارونده دارد و مثلث نزولی برعکس. جهت خروج از مثلث مهم‌تر از خود مثلث است.

گوه هم مانند مثلث فشرده می‌شود، اما هر دو مرز آن در یک جهت شیب دارند. گوهٔ صعودی معمولاً خستگی خریدار را نشان می‌دهد و گوهٔ نزولی خستگی فروشنده.

بیست‌ونه الگوی کندلی استاندارد — از پوششی، چکش و دوجی تا ستارهٔ صبحگاهی، هارامی و سه سرباز سفید — روی هر کندل بسته‌شده بررسی می‌شوند.

الگوی کندلی به‌تنهایی کم‌ارزش‌ترین شاهد این صفحه است؛ معنای آن تقریباً همیشه به محل وقوعش وابسته است. همان الگو روی یک سطح مهم و در میانهٔ یک رنج، دو چیز متفاوت‌اند.