کف دوقلو (کمترین) 0.5 درصدی موج ماژور

«موج» در این خانواده یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگ است. کندلی پیوت سقف ثبت می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۳۳ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۳۳ کندل پایین‌تر بیفتد. تا وقتی جهت عوض نشده، پیوت تازه‌ای ساخته نمی‌شود و فقط همان پیوت آخر جلوتر کشیده می‌شود؛ نخستین کندلی که جهت را برمی‌گرداند پیوت جدید می‌سازد. با موج ۳۴ (ماژور) هر نوسانی که نتواند رکورد ۳۳ کندل قبل را بشکند اصلاً پیوت حساب نمی‌شود، پس عدد بزرگ‌تر یعنی ساختار درشت‌تر و سیگنال کمتر.

دو دره‌ی هم‌نوعِ آخر برداشته می‌شوند و از کندلِ هر کدام کف خوانده می‌شود. نکته‌ی مهم این است که مقایسه روی کف انجام می‌شود و نه لزوماً روی قیمت خودِ پیوت: ردیف‌های هم‌خانواده همین دو پیوت را با معیارهای متفاوت می‌سنجند.

• دور کفِ دره‌ی قدیمی‌تر یک نوار ±۰٫۵٪ کشیده می‌شود.
• اگر کفِ دره‌ی تازه داخل آن نوار بیفتد، الگوی «کف دوقلو» ثبت می‌شود.
• سیگنال روی کندلِ پیوت تازه ثبت می‌شود، نه روی کندلی که بعداً الگو را تأیید می‌کند.

این ردیف جهت نمی‌دهد. دو سطح هم‌ارتفاع یک ساختار است، و تا وقتی قیمت آن را نشکسته چیزی درباره‌ی ادامه یا برگشت نمی‌گوید.

«موج» یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگی است که پیوت‌های این استراتژی را می‌سازد. با موج «ماژور» کندلی پیوت سقف می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۳۳ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۳۳ کندل پایین‌تر بیفتد.

• این استراتژی روی موج «ماژور» کار می‌کند — بلندمدت.
• نردبان کامل موج‌ها: میکرو = ۷ کندل، مینور = ۱۲ کندل، متوسط = ۲۰ کندل، ماژور = ۳۳ کندل، مگا = ۵۴ کندل. همین استراتژی روی هر پنج موج وجود دارد و هر کدام صفحه‌ی جداگانه‌ی خودش را دارد؛ از فهرست پایین همین صفحه می‌توانید بین آن‌ها جابه‌جا شوید.
• موج بزرگ‌تر یعنی چه: نوسان‌های کوچک دیگر اصلاً پیوت حساب نمی‌شوند، پس ساختار درشت‌تر خوانده می‌شود، سیگنال‌ها کم‌تعدادتر و دیرتر می‌آیند، اما هر کدام به ساختار بزرگ‌تری از بازار تکیه دارند.
• موج کوچک‌تر یعنی چه: پیوت‌ها زودتر و بیشتر ساخته می‌شوند، سیگنال زودتر می‌رسد و تعدادش بالا می‌رود، اما سهم نویز و سیگنال‌هایی که ادامه پیدا نمی‌کنند هم بیشتر می‌شود.
• موج و تایم‌فریم دو چیز جدا هستند: موج تعیین می‌کند چه نوسانی «پیوت» حساب شود و تایم‌فریم تعیین می‌کند هر کندل چقدر طول بکشد. موج مگا روی ۵ دقیقه و موج میکرو روی روزانه دو چیز کاملاً متفاوت‌اند.
• انتخاب عملی: موج را با افق معامله‌ی خودتان یکی کنید، نه با تعداد سیگنال. اگر معامله را چند ساعته می‌بندید موج‌های کوچک، و اگر چند روز یا چند هفته نگه می‌دارید موج‌های بزرگ‌تر با کارتان می‌خوانند.
• هشدار: عوض‌کردن موج، استراتژی را عوض نمی‌کند — همان شرط روی ساختاری با اندازه‌ی دیگر سنجیده می‌شود. پس نتیجه‌ی ضعیف روی یک موج، لزوماً درباره‌ی خودِ استراتژی چیزی نمی‌گوید.

• تحمل ۰٫۵٪ تنها قید الگوست: نه فاصله‌ی زمانی حداقلی میان دو پیوت خواسته شده، نه عمق حداقلی برای دره‌ی میان آن‌ها.
• چون مقایسه روی دو پیوت آخر است، با آمدن پیوت هم‌نوع تازه، الگوی قبلی جای خود را می‌دهد.
• سقف تازگی سیگنال به تفکیک تایم‌فریم (۵ دقیقه: ۵۷۶، ۱۵ دقیقه: ۵۷۶، ۳۰ دقیقه: ۸۰۴، ۱ ساعته: ۸۹۷، ۴ ساعته: ۴۸۰، روزانه: ۲۴۰ کندل) از پنجره‌ی ۵۰۰ کندلی بزرگ‌تر است، پس در عمل چیزی را منقضی نمی‌کند؛ مرزِ واقعی همان پنجره است.
• موتور در هر اسکن فقط ۵۰۰ کندل آخر را می‌بیند. ساختاری که کامل‌شدنش بیرون از این پنجره افتاده باشد، برای این استراتژی وجود ندارد.