۱۱ سطح در ۵ موج
۰، ۰٫۲۳۶، ۰٫۳۸۲، ۰٫۵، ۰٫۶۱۸، ۰٫۷۸۶، ۱، ۱٫۲۷۲، ۱٫۴۱۴، ۱٫۵ و ۱٫۶۱۸.
راهنمای گروه · اندیکاتورها، خطوط و سطوح
سطوح فیبوناچی نسبتهایی از طول آخرین حرکت قیمتاند که معاملهگران انتظار دارند اصلاحها در آنها متوقف شوند. این گروه لحظهای را ثبت میکند که قیمت به یکی از این سطوح میرسد و میگوید سطح نگه داشت یا شکست.
سطح از آخرین سوئینگ کاملشده ساخته میشود: سه سقف و کف آخر گرفته میشوند و دو تای اول شروع و پایان سوئینگ را میدهند. آخرین پیوت عمداً کنار گذاشته میشود چون هنوز میتواند جابهجا شود. فرمول سطح: پایان + (شروع − پایان) × نسبت.
پس سطح ۰ دقیقاً روی پایان سوئینگ است، ۰٫۵ نیمهی راه برگشت، ۱ روی شروع سوئینگ، و نسبتهای بزرگتر از ۱ (۱٫۲۷۲، ۱٫۴۱۴، ۱٫۵ و ۱٫۶۱۸) گسترشهایی آنسوی شروع سوئینگ.
۰، ۰٫۲۳۶، ۰٫۳۸۲، ۰٫۵، ۰٫۶۱۸، ۰٫۷۸۶، ۱، ۱٫۲۷۲، ۱٫۴۱۴، ۱٫۵ و ۱٫۶۱۸.
کندل باید از روی قیمت سطح عبور کند؛ نزدیک شدن کافی نیست.
جهت از کندل برخورد خوانده میشود، نه از پیشفرض.
برخورد یعنی کف کندل پایینتر یا برابر سطح و سقفش بالاتر یا برابر سطح باشد؛ کندل واقعاً روی آن قیمت معامله شده است. فقط کندلهای بعد از پایان سوئینگ بررسی میشوند و چند کندل پشتسرهم که سطح را لمس کنند یک برخورد حساب میشوند.

در یک روند سالم، اصلاحها معمولاً بین ۰٫۳۸۲ و ۰٫۶۱۸ متوقف میشوند. ۰٫۲۳۶ اصلاح کمعمق روندهای قوی است، ۰٫۵ نیمهی راه که در نظریهی داو هم مهم است، و ۰٫۷۸۶ عمیقترین اصلاحی که هنوز روند را باطل نمیکند.

وقتی اصلاح از شروع سوئینگ عبور کند، سطوح بزرگتر از ۱ هدفهای بعدی را نشان میدهند. ۱٫۲۷۲ و ۱٫۶۱۸ رایجترین گسترشها هستند و در الگوهای هارمونیک گسترشی (پروانه و خرچنگ) هم دیده میشوند.

هر سطح فیبوناچی در پنج اندازهی موج وجود دارد. «موج» اندازهی نوسانی است که سقف یا کف حساب میشود: کندلی سقف (پیوت) شمرده میشود که سقفش از بالاترین سقفِ چند کندل پیش از خودش بالاتر برود، و کف هم برعکس. تعداد این کندلها نردبان موج را میسازد: میکرو = ۷ کندل، مینور = ۱۲ کندل، متوسط = ۲۰ کندل، ماژور = ۳۳ کندل و مگا = ۵۴ کندل.
موج کوچکتر یعنی نوسانهای ریزتر هم سقف و کف حساب میشوند؛ سیگنال زودتر و بیشتر میآید اما نویز هم بیشتر است. موج بزرگتر فقط نوسانهای درشت را میبیند؛ سیگنال کمتر و دیرتر است اما به ساختار بزرگتری از بازار تکیه دارد.
سیگنال «حمایت» یا «مقاومت» یعنی سطح در همان کندل نگه داشته است؛ سیگنال «خرید» یا «فروش» یعنی سطح شکسته شده. برای ورود برگشتی معمولاً حمایت/مقاومت را دنبال میکنند و برای ادامهی حرکت، شکست را.
هر استراتژی صفحهی خودش را دارد: توضیح دقیق شرط، تصویر نمونه و سابقهی رخدادهای اخیر. برای دیدن جزئیات، روی نام یا اندازهی موج آن کلیک کنید.
ثبتنام کنید یا وارد حساب خود شوید و از منوی پنل به «تنظیمات» بروید.
در «بسته های استراتژی» یک بستهی تازه بسازید، از فهرست گروهها «فیبوناچی ها» را باز کنید و استراتژیها و موجهایی را که میخواهید انتخاب کنید.
در «جدول ها» یا «آلرت ها» بسته را با نمادها و تایمفریمهای دلخواه ترکیب کنید تا رصد شروع شود.
هر سیگنال را باز کنید تا ساختاری که آن را ساخته، روی نمودار واقعی همان نماد رسم شود.
۰٫۶۱۸ و ۰٫۵ پرکاربردترین سطوح اصلاحیاند و ۱٫۶۱۸ پرکاربردترین گسترش. اما هر یازده سطح جدا رصد میشوند تا روی نماد خودتان مقایسه کنید.
چون اینجا سوئینگ از سقف و کفهایی ساخته میشود که زیگزاگ همان موج تأیید کرده، و آخرین پیوت در حال شکلگیری کنار گذاشته میشود. اگر سوئینگ را از نقاط دیگری بکشید، سطحها جابهجا میشوند.
میانگینهای متحرک، واگراییها و اوسیلاتورها، و فیبوناچی، حمایت و مقاومت، خط روند، کانال و رنج.
عبور قیمت از میانگین متحرک، کراس دو میانگین و چیدمان سه میانگین؛ EMA، SMA و WMA.
واگرایی نرمال و مخفی و سهپوش روی RSI، MACD و استوکاستیک.
عبور از آستانهها در RSI، CCI، MFI، ویلیامز، MACD، استوکاستیک، ADX، آرون، TSI و ایچیموکو.
برخورد قیمت به خط حمایت یا مقاومت که با درصدی از آخرین سقف یا کف فاصله دارد.
شکست خط روند صعودی و نزولی، و نزدیک شدن قیمت به خط روند.
هر گروه راهنمای جداگانه دارد؛ از الگوهای قیمتی تا سبک گن و ICT.