مربع شدن رنج و زمان — رنج موج (۱/۲) موج مینور

تصویر زیر یک نمونهٔ واقعی از تشخیص «مربع شدن رنج و زمان — رنج موج (۱/۲) موج مینور» است. همان تشخیص‌دهنده‌ای که این استراتژی را روی بازار زنده پیدا می‌کند، روی داده‌های واقعی اجرا شده و شکل‌هایی را که برای تشخیص به آن‌ها تکیه می‌کند، همان‌جا روی نمودار رسم کرده است.

برای دیدن تازه‌ترین رخداد همین استراتژی روی نمودار زنده و قابل‌بررسی، بخش «چه اتفاقی افتاد؟» در بالای همین صفحه را ببینید.

«موج» در این خانواده یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگ است. کندلی پیوت سقف ثبت می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۱۲ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۱۲ کندل پایین‌تر بیفتد. تا وقتی جهت عوض نشده، پیوت تازه‌ای ساخته نمی‌شود و فقط همان پیوت آخر جلوتر کشیده می‌شود؛ نخستین کندلی که جهت را برمی‌گرداند پیوت جدید می‌سازد. با موج ۱۳ (مینور) هر نوسانی که نتواند رکورد ۱۲ کندل قبل را بشکند اصلاً پیوت حساب نمی‌شود، پس عدد بزرگ‌تر یعنی ساختار درشت‌تر و سیگنال کمتر.

مربع‌شدن رنج، صریح‌ترین جمله‌ی گن است: رنجی به اندازه‌ی N واحد، با N واحد زمان مربع می‌شود.

در این ردیف لنگر شمارش رنج سوئینگ است و مقدار شمرده‌شده نصف رنج است (گن مربع را تقسیم می‌کرد: یک‌هشتم، یک‌چهارم، یک‌سوم، نصف، کامل و دو برابر).

رنج پیش از تبدیل به زمان، با بزرگیِ قیمتِ همان نماد مقیاس می‌شود — دقیقاً همان مقیاسی که مربع نُه استفاده می‌کند — تا رنجی دو برابر بزرگ‌تر، دو برابر دیرتر مربع شود. مقیاس‌گرفتن از خودِ رنج این رابطه را نابود می‌کرد: آن‌وقت هر سوئینگی، بزرگ یا کوچک، حدود ۱۰۰ کندل بعد مربع می‌شد.

• برای هر جفت پیوت تأییدشده (تا ۱۲ پیوت به عقب) شمارش جداگانه‌ای حساب می‌شود.
• شمارش‌های خارج از بازه‌ی ۳ تا ۴۰۰ کندل کنار گذاشته می‌شوند؛ نه چیزی که همان لحظه سررسید می‌شود سیگنال است و نه چیزی که سالی بعد.
• کندلی که به سررسید یکی از این شمارش‌ها برسد، ردیف را فعال می‌کند.

این ردیف یک تاریخ می‌دهد، نه جهت.

«موج» یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگی است که پیوت‌های این استراتژی را می‌سازد. با موج «مینور» کندلی پیوت سقف می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۱۲ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۱۲ کندل پایین‌تر بیفتد.

• این استراتژی روی موج «مینور» کار می‌کند — کوتاه‌مدت.
• نردبان کامل موج‌ها: میکرو = ۷ کندل، مینور = ۱۲ کندل، متوسط = ۲۰ کندل، ماژور = ۳۳ کندل، مگا = ۵۴ کندل. همین استراتژی روی هر پنج موج وجود دارد و هر کدام صفحه‌ی جداگانه‌ی خودش را دارد؛ از فهرست پایین همین صفحه می‌توانید بین آن‌ها جابه‌جا شوید.
• موج بزرگ‌تر یعنی چه: نوسان‌های کوچک دیگر اصلاً پیوت حساب نمی‌شوند، پس ساختار درشت‌تر خوانده می‌شود، سیگنال‌ها کم‌تعدادتر و دیرتر می‌آیند، اما هر کدام به ساختار بزرگ‌تری از بازار تکیه دارند.
• موج کوچک‌تر یعنی چه: پیوت‌ها زودتر و بیشتر ساخته می‌شوند، سیگنال زودتر می‌رسد و تعدادش بالا می‌رود، اما سهم نویز و سیگنال‌هایی که ادامه پیدا نمی‌کنند هم بیشتر می‌شود.
• موج و تایم‌فریم دو چیز جدا هستند: موج تعیین می‌کند چه نوسانی «پیوت» حساب شود و تایم‌فریم تعیین می‌کند هر کندل چقدر طول بکشد. موج مگا روی ۵ دقیقه و موج میکرو روی روزانه دو چیز کاملاً متفاوت‌اند.
• انتخاب عملی: موج را با افق معامله‌ی خودتان یکی کنید، نه با تعداد سیگنال. اگر معامله را چند ساعته می‌بندید موج‌های کوچک، و اگر چند روز یا چند هفته نگه می‌دارید موج‌های بزرگ‌تر با کارتان می‌خوانند.
• هشدار: عوض‌کردن موج، استراتژی را عوض نمی‌کند — همان شرط روی ساختاری با اندازه‌ی دیگر سنجیده می‌شود. پس نتیجه‌ی ضعیف روی یک موج، لزوماً درباره‌ی خودِ استراتژی چیزی نمی‌گوید.

• این خانواده برخلاف بقیه‌ی سایت، تازگی سیگنال را خودش محدود می‌کند: یک چرخه‌ی کامل‌شده تنها تا ۵ کندل گزارش‌پذیر می‌ماند. دلیلش ساده است — یک سطح قیمتی هفته‌ها بعد هم هنوز سر جایش است، اما «اینجا یک چرخش سررسید دارد» یک ماه بعد از «اینجا» بی‌ارزش است.
• موتور در هر اسکن فقط ۵۰۰ کندل آخر را می‌بیند. ساختاری که کامل‌شدنش بیرون از این پنجره افتاده باشد، برای این استراتژی وجود ندارد.

شرایط «مربع شدن رنج و زمان — رنج موج (۱/۲) موج مینور» تا این لحظه ۱۱۷ بار روی ۱ نماد و ۵ تایم‌فریم ثبت شده است.

نخستین رخداد ثبت‌شده مربوط به ۴ مرداد ۱۴۰۵ و تازه‌ترین رخداد مربوط به ۲۴ شهریور ۱۴۰۵ است.

این شمارش از رخدادهای واقعی بازار به‌دست آمده، نه از یک نمونهٔ ساختگی، و با ادامهٔ رصد به‌روز می‌شود.