دایور جنس نرمال منفی macd موج مگا

«موج» در این خانواده یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگ است. کندلی پیوت سقف ثبت می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۵۴ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۵۴ کندل پایین‌تر بیفتد. تا وقتی جهت عوض نشده، پیوت تازه‌ای ساخته نمی‌شود و فقط همان پیوت آخر جلوتر کشیده می‌شود؛ نخستین کندلی که جهت را برمی‌گرداند پیوت جدید می‌سازد. با موج ۵۵ (مگا) هر نوسانی که نتواند رکورد ۵۴ کندل قبل را بشکند اصلاً پیوت حساب نمی‌شود، پس عدد بزرگ‌تر یعنی ساختار درشت‌تر و سیگنال کمتر.

از پیوت‌های این زیگزاگ فقط قله‌ها نگه داشته می‌شوند و مقدار اندیکاتور روی کندلِ هر قله خوانده می‌شود: ستون اولِ خروجی MACD یعنی خط MACD با تنظیمات ۱۲/۲۶/۹ — هیستوگرام و خط سیگنال در این محاسبه نقشی ندارند. برای هر کندل، دو قله‌ی آخری که پیش از آن کندل ثبت شده‌اند با هم مقایسه می‌شوند — یعنی مقایسه بین دو پیوت است، نه بین قیمت لحظه‌ای و اندیکاتور.

• قیمتِ قله‌ی جدید نسبت به قله‌ی قبلی بالاتر باشد.
• مقدار MACD روی قله‌ی جدید نسبت به قله‌ی قبلی پایین‌تر باشد.
• «واگرایی نرمال منفی» دقیقاً همین ناهم‌خوانی است و هر دو شرط باید هم‌زمان برقرار باشند.

جهت ثابت است و از نوع پیوت می‌آید، نه از رفتار کندل: هر ردیفی که روی قله‌ها ساخته شده باشد سیگنال فروش می‌دهد.

سیگنال روی نخستین کندلی ثبت می‌شود که شرط بالا از نادرست به درست تغییر می‌کند، نه روی هر کندلی که شرط در آن برقرار است؛ یک شرطِ چند کندل ادامه‌دار یک سیگنال است، نه ده تا.

«موج» یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگی است که پیوت‌های این استراتژی را می‌سازد. با موج «مگا» کندلی پیوت سقف می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۵۴ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۵۴ کندل پایین‌تر بیفتد.

• این استراتژی روی موج «مگا» کار می‌کند — بسیار بلندمدت — ساختار اصلی بازار.
• نردبان کامل موج‌ها: میکرو = ۷ کندل، مینور = ۱۲ کندل، متوسط = ۲۰ کندل، ماژور = ۳۳ کندل، مگا = ۵۴ کندل. همین استراتژی روی هر پنج موج وجود دارد و هر کدام صفحه‌ی جداگانه‌ی خودش را دارد؛ از فهرست پایین همین صفحه می‌توانید بین آن‌ها جابه‌جا شوید.
• موج بزرگ‌تر یعنی چه: نوسان‌های کوچک دیگر اصلاً پیوت حساب نمی‌شوند، پس ساختار درشت‌تر خوانده می‌شود، سیگنال‌ها کم‌تعدادتر و دیرتر می‌آیند، اما هر کدام به ساختار بزرگ‌تری از بازار تکیه دارند.
• موج کوچک‌تر یعنی چه: پیوت‌ها زودتر و بیشتر ساخته می‌شوند، سیگنال زودتر می‌رسد و تعدادش بالا می‌رود، اما سهم نویز و سیگنال‌هایی که ادامه پیدا نمی‌کنند هم بیشتر می‌شود.
• موج و تایم‌فریم دو چیز جدا هستند: موج تعیین می‌کند چه نوسانی «پیوت» حساب شود و تایم‌فریم تعیین می‌کند هر کندل چقدر طول بکشد. موج مگا روی ۵ دقیقه و موج میکرو روی روزانه دو چیز کاملاً متفاوت‌اند.
• انتخاب عملی: موج را با افق معامله‌ی خودتان یکی کنید، نه با تعداد سیگنال. اگر معامله را چند ساعته می‌بندید موج‌های کوچک، و اگر چند روز یا چند هفته نگه می‌دارید موج‌های بزرگ‌تر با کارتان می‌خوانند.
• هشدار: عوض‌کردن موج، استراتژی را عوض نمی‌کند — همان شرط روی ساختاری با اندازه‌ی دیگر سنجیده می‌شود. پس نتیجه‌ی ضعیف روی یک موج، لزوماً درباره‌ی خودِ استراتژی چیزی نمی‌گوید.

• این خانواده هیچ فیلتر اندازه‌ای ندارد: یک تفاوت یک‌واحدی در اندیکاتور همان‌قدر واگرایی حساب می‌شود که یک تفاوت بزرگ. تشخیص «واگرایی معنادار» از «نویز» بر عهده‌ی خواننده است.
• مقایسه فقط روی دو قله‌ی آخر انجام می‌شود؛ ساختار درازمدت‌تر در این ردیف دیده نمی‌شود (برای آن نسخه‌ی سه‌فشاری همین اندیکاتور وجود دارد).
• سقف تازگی سیگنال به تفکیک تایم‌فریم (۵ دقیقه: ۵۷۶، ۱۵ دقیقه: ۵۷۶، ۳۰ دقیقه: ۸۰۴، ۱ ساعته: ۸۹۷، ۴ ساعته: ۴۸۰، روزانه: ۲۴۰ کندل) از پنجره‌ی ۵۰۰ کندلی بزرگ‌تر است، پس در عمل چیزی را منقضی نمی‌کند؛ مرزِ واقعی همان پنجره است.
• موتور در هر اسکن فقط ۵۰۰ کندل آخر را می‌بیند. ساختاری که کامل‌شدنش بیرون از این پنجره افتاده باشد، برای این استراتژی وجود ندارد.