خوردن نیمهٔ باکس میانه مربع زمان و پیوت کنارشموج میکرو

یک لبهٔ باکس خطی از مربع است و لبهٔ دیگر قیمتی که بازار واقعاً ساخته و از آن برگشته — یک سقف یا کفِ تأییدشده که نزدیکِ همان خط نشسته است. همین جفت‌شدن، خودِ خوانش است: خطی که بازار با یک پیوت تأییدش کرده با خطی که در هوای خالی کشیده شده یک چیز نیست، و تا امروز سایت راهی برای تفکیکشان نداشت.

«نزدیک» با واحدِ خودِ مربع سنجیده می‌شود — نه ATR و نه درصدِ قیمت: نزدیک‌تر از یک‌بیست‌وچهارمِ ارتفاعِ مربع. یعنی پیوت وقتی به یک خط تعلق دارد که از آن نزدیک‌تر باشد تا به سطحِ بعدیِ همان شکل — تعریفی که خودِ مربع در اختیار می‌گذارد و هیچ عددِ دست‌سازی ندارد.

خطِ شیب‌دار روی کندلِ همان پیوت قفل می‌شود؛ باکس همان‌جا که آن دو به هم رسیدند لنگر می‌اندازد و جابه‌جا نمی‌شود.

ردیف‌های «نزدیکی» جای این را نمی‌گیرند: لبهٔ دومِ آن‌ها یک درصد است، نه یک سقف.

برخلاف باکس شادو، این باکس سمتِ ذاتی ندارد: شادوی بالایی بالای بدنهٔ خودش است و قیمت فقط می‌تواند از پایین به آن برگردد، اما باکسی که از دلِ مربع بریده شده در فضای باز نشسته و قیمت از هر دو طرف می‌تواند به آن برسد. پس جهت از سمتِ ورودِ قیمت خوانده می‌شود — از بسته‌شدنِ کندلِ قبل نسبت به نیمهٔ باکس — نه از یک حرفِ ثابت در عملگر. اگر قیمت از پایین آمده و پس زده شد «مقاومت»، اگر از بالا آمده و پس زده شد «حمایت»، و اگر از نیمه عبور کرد «خرید» یا «فروش» در جهتِ همان حرکت.

ردیف چهارم ندارد: «خوردن کامل» در این خانواده همان بسته‌شدن آن‌سویِ خطِ دورتر است، و شکستِ خطوط مربع را همین حالا ردیف‌های TSHB و TSDB گزارش می‌کنند.

موج: موج میکرو — کوتاه‌ترین موج؛ پیوت‌های ریز و پرتکرار.

مثل همهٔ سطوح سایت، کندلی که سیگنال روی آن صادر شده درجه‌بندی می‌شود (خیلی قوی / قوی / متوسط / ضعیف / خیلی ضعیف). درجه دربارهٔ جهت چیزی نمی‌گوید؛ می‌گوید آن کندل چقدر ادعایش را پشتیبانی می‌کند.