تریدینگ رنج حفره 5.0 درصدی در 50 کندل گذشته موج مگا

«موج» در این خانواده یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگ است. کندلی پیوت سقف ثبت می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۵۴ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۵۴ کندل پایین‌تر بیفتد. تا وقتی جهت عوض نشده، پیوت تازه‌ای ساخته نمی‌شود و فقط همان پیوت آخر جلوتر کشیده می‌شود؛ نخستین کندلی که جهت را برمی‌گرداند پیوت جدید می‌سازد. با موج ۵۵ (مگا) هر نوسانی که نتواند رکورد ۵۴ کندل قبل را بشکند اصلاً پیوت حساب نمی‌شود، پس عدد بزرگ‌تر یعنی ساختار درشت‌تر و سیگنال کمتر.

آخرین دره‌ی تأییدشده انتخاب می‌شود و از روی آن یک نوار قیمتی ساخته می‌شود: نوار از خودِ قیمت دره تا قیمتِ دره × (۱ + ۵٪) — یعنی یک نوار به ضخامت ۵٪ که درست بالای دره نشسته است.

سپس ۵۰ کندل آخرِ بعد از آن پیوت برداشته می‌شود. اگر به این تعداد کندل بعد از پیوت وجود نداشته باشد، ردیف چیزی نمی‌دهد.

• هر ۵۰ کندل باید کاملاً داخل نوار بمانند: هم سقف و هم کف هر کندل باید در نوار باشد. یک سایه‌ی بیرون‌زده کافی است تا شرط برقرار نشود.
• این یک وضعیت فشردگی است: قیمت برای این تعداد کندل در نواری به این باریکی حبس مانده.

این ردیف جهت نمی‌دهد. فشردگی خودش نه خرید است نه فروش؛ ردیف‌های هم‌خانواده‌ی آن با پسوند شکست، جهت را وقتی می‌دهند که قیمت از نوار بیرون بزند.

«موج» یک برچسب سلیقه‌ای نیست؛ دوره‌ی الگوریتم زیگزاگی است که پیوت‌های این استراتژی را می‌سازد. با موج «مگا» کندلی پیوت سقف می‌شود که سقفش از بیشینه‌ی سقفِ ۵۴ کندل بلافاصله پیش از خود بالاتر باشد، و پیوت کف کندلی است که کفش از کمینه‌ی کفِ همان ۵۴ کندل پایین‌تر بیفتد.

• این استراتژی روی موج «مگا» کار می‌کند — بسیار بلندمدت — ساختار اصلی بازار.
• نردبان کامل موج‌ها: میکرو = ۷ کندل، مینور = ۱۲ کندل، متوسط = ۲۰ کندل، ماژور = ۳۳ کندل، مگا = ۵۴ کندل. همین استراتژی روی هر پنج موج وجود دارد و هر کدام صفحه‌ی جداگانه‌ی خودش را دارد؛ از فهرست پایین همین صفحه می‌توانید بین آن‌ها جابه‌جا شوید.
• موج بزرگ‌تر یعنی چه: نوسان‌های کوچک دیگر اصلاً پیوت حساب نمی‌شوند، پس ساختار درشت‌تر خوانده می‌شود، سیگنال‌ها کم‌تعدادتر و دیرتر می‌آیند، اما هر کدام به ساختار بزرگ‌تری از بازار تکیه دارند.
• موج کوچک‌تر یعنی چه: پیوت‌ها زودتر و بیشتر ساخته می‌شوند، سیگنال زودتر می‌رسد و تعدادش بالا می‌رود، اما سهم نویز و سیگنال‌هایی که ادامه پیدا نمی‌کنند هم بیشتر می‌شود.
• موج و تایم‌فریم دو چیز جدا هستند: موج تعیین می‌کند چه نوسانی «پیوت» حساب شود و تایم‌فریم تعیین می‌کند هر کندل چقدر طول بکشد. موج مگا روی ۵ دقیقه و موج میکرو روی روزانه دو چیز کاملاً متفاوت‌اند.
• انتخاب عملی: موج را با افق معامله‌ی خودتان یکی کنید، نه با تعداد سیگنال. اگر معامله را چند ساعته می‌بندید موج‌های کوچک، و اگر چند روز یا چند هفته نگه می‌دارید موج‌های بزرگ‌تر با کارتان می‌خوانند.
• هشدار: عوض‌کردن موج، استراتژی را عوض نمی‌کند — همان شرط روی ساختاری با اندازه‌ی دیگر سنجیده می‌شود. پس نتیجه‌ی ضعیف روی یک موج، لزوماً درباره‌ی خودِ استراتژی چیزی نمی‌گوید.

• آخرین پیوت زیگزاگ هنوز نهایی نیست؛ کندل بعدی می‌تواند آن را جلوتر بکشد و قیمتش را عوض کند. به همین دلیل این خانواده روی پیوتِ تأییدشده کار می‌کند، یعنی یکی مانده به آخر — پیوتی که بازار از آن فاصله گرفته و دیگر تغییر نمی‌کند.
• سه پارامتر این ردیف مستقل‌اند: طول فشردگی (۵۰ کندل)، ضخامت نوار (۵٪) و موج زیگزاگ (۵۵). نوار باریک‌تر یا فشردگی طولانی‌تر یعنی سیگنال کمیاب‌تر.
• سقف تازگی سیگنال به تفکیک تایم‌فریم (۵ دقیقه: ۵۷۶، ۱۵ دقیقه: ۵۷۶، ۳۰ دقیقه: ۸۰۴، ۱ ساعته: ۸۹۷، ۴ ساعته: ۴۸۰، روزانه: ۲۴۰ کندل) از پنجره‌ی ۵۰۰ کندلی بزرگ‌تر است، پس در عمل چیزی را منقضی نمی‌کند؛ مرزِ واقعی همان پنجره است.
• موتور در هر اسکن فقط ۵۰۰ کندل آخر را می‌بیند. ساختاری که کامل‌شدنش بیرون از این پنجره افتاده باشد، برای این استراتژی وجود ندارد.