Persistent Zone Lifecycle (چرخه عمر ناحیه) موج مینور

تصویر زیر یک نمونهٔ واقعی از تشخیص «Persistent Zone Lifecycle (چرخه عمر ناحیه) موج مینور» است. همان تشخیص‌دهنده‌ای که این استراتژی را روی بازار زنده پیدا می‌کند، روی داده‌های واقعی اجرا شده و شکل‌هایی را که برای تشخیص به آن‌ها تکیه می‌کند، همان‌جا روی نمودار رسم کرده است.

برای دیدن تازه‌ترین رخداد همین استراتژی روی نمودار زنده و قابل‌بررسی، بخش «چه اتفاقی افتاد؟» در بالای همین صفحه را ببینید.

موتور ICT از الگوریتم زیگزاگ استفاده نمی‌کند. پیوت‌هایش «فرکتال تأییدشده» است: کندلی سقف تأییدشده می‌شود که در هر دو سمتش ۱۲ کندل با سقف پایین‌تر داشته باشد، و کف تأییدشده به همین ترتیب. موج ۱۳ روی این موتور یعنی عرض ۱۲. این عدد با تطبیق تعداد پیوت‌ها روی داده‌ی واقعی به نردبان موج سایت گره خورده تا انتخاب یک موج در هر دو موتور ساختار قابل‌مقایسه‌ای بدهد.

همین عرض، دو پارامتر دیگر را هم مقیاس می‌کند: پنجره‌ی جست‌وجوی اردربلاک ۱۲۰ کندل و بیشینه‌ی فاصله‌ی دو سطح هم‌ارتفاع هم ۱۲۰ کندل می‌شود. اگر این‌ها ثابت می‌ماندند، در تنظیمات پهن، جاروب نقدینگی و شکست ساختار به‌طور طبیعی ده‌ها کندل از هم فاصله می‌گرفتند و هیچ‌وقت داخل یک پنجره‌ی ثابت جا نمی‌شدند.

هر ناحیه از لحظه‌ی تشکیل دنبال می‌شود؛ ناحیه‌ای که یک‌بار پر شده دیگر ناحیه‌ی ورود معتبری نیست.

این ردیف یک آشکارساز است و یک رویداد مشخص را روی کندل‌ها پیدا می‌کند. جهت خرید یا فروش نمی‌دهد؛ خروجی‌اش زمینه‌ای است که ردیف‌های دیگر روی آن سوار می‌شوند.

موتور ICT پیوت‌ها را با «فرکتال تأییدشده» می‌سازد، نه با زیگزاگ. کندلی سقف تأییدشده می‌شود که در هر دو سمتش ۱۲ کندل با سقف پایین‌تر داشته باشد؛ کف تأییدشده هم به همین ترتیب. پس موج «مینور» روی این موتور یعنی عرض ۱۲.

• این استراتژی روی موج «مینور» کار می‌کند — کوتاه‌مدت.
• نردبان کامل موج‌ها: میکرو = عرض ۷، مینور = عرض ۱۲، متوسط = عرض ۲۱، ماژور = عرض ۳۲، مگا = عرض ۴۵. همین استراتژی روی هر پنج موج وجود دارد و هر کدام صفحه‌ی جداگانه‌ی خودش را دارد؛ از فهرست پایین همین صفحه می‌توانید بین آن‌ها جابه‌جا شوید.
• موج بزرگ‌تر یعنی چه: نوسان‌های کوچک دیگر اصلاً پیوت حساب نمی‌شوند، پس ساختار درشت‌تر خوانده می‌شود، سیگنال‌ها کم‌تعدادتر و دیرتر می‌آیند، اما هر کدام به ساختار بزرگ‌تری از بازار تکیه دارند.
• موج کوچک‌تر یعنی چه: پیوت‌ها زودتر و بیشتر ساخته می‌شوند، سیگنال زودتر می‌رسد و تعدادش بالا می‌رود، اما سهم نویز و سیگنال‌هایی که ادامه پیدا نمی‌کنند هم بیشتر می‌شود.
• موج و تایم‌فریم دو چیز جدا هستند: موج تعیین می‌کند چه نوسانی «پیوت» حساب شود و تایم‌فریم تعیین می‌کند هر کندل چقدر طول بکشد. موج مگا روی ۵ دقیقه و موج میکرو روی روزانه دو چیز کاملاً متفاوت‌اند.
• انتخاب عملی: موج را با افق معامله‌ی خودتان یکی کنید، نه با تعداد سیگنال. اگر معامله را چند ساعته می‌بندید موج‌های کوچک، و اگر چند روز یا چند هفته نگه می‌دارید موج‌های بزرگ‌تر با کارتان می‌خوانند.
• هشدار: عوض‌کردن موج، استراتژی را عوض نمی‌کند — همان شرط روی ساختاری با اندازه‌ی دیگر سنجیده می‌شود. پس نتیجه‌ی ضعیف روی یک موج، لزوماً درباره‌ی خودِ استراتژی چیزی نمی‌گوید.

• این ردیف در خانواده‌ی «اردربلاک و PD Array» و از نوع «آشکارساز» است: یک رویداد مشخص را روی کندل‌ها پیدا می‌کند.
• پارامترهای این مفهوم در پروفایل موتور نگهداری می‌شوند و نسخه‌دارند ( touch_basis، mitigation_threshold، failure_rule، conversion_rule، expiry_rule، first_eligible_offset ). مقادیرشان پیش‌فرض‌های سنجیده‌ی این پیاده‌سازی‌اند و «ثابت‌های جهانی ICT» نیستند.
• همه‌ی مفاهیم ICT روی کندل‌های بسته‌شده خوانده می‌شوند؛ هیچ شرطی روی کندل در حال شکل‌گیری ارزیابی نمی‌شود.
• سقف تازگی سیگنال به تفکیک تایم‌فریم (۵ دقیقه: ۵۷۶، ۱۵ دقیقه: ۵۷۶، ۳۰ دقیقه: ۸۰۴، ۱ ساعته: ۸۹۷، ۴ ساعته: ۴۸۰، روزانه: ۲۴۰ کندل) از پنجره‌ی ۵۰۰ کندلی بزرگ‌تر است، پس در عمل چیزی را منقضی نمی‌کند؛ مرزِ واقعی همان پنجره است.
• موتور در هر اسکن فقط ۵۰۰ کندل آخر را می‌بیند. ساختاری که کامل‌شدنش بیرون از این پنجره افتاده باشد، برای این استراتژی وجود ندارد.

شرایط «Persistent Zone Lifecycle (چرخه عمر ناحیه) موج مینور» تا این لحظه ۲٬۷۳۶ بار روی ۴ نماد و ۴ تایم‌فریم ثبت شده است.

نخستین رخداد ثبت‌شده مربوط به ۱۳ مرداد ۱۴۰۵ و تازه‌ترین رخداد مربوط به ۹ شهریور ۱۴۰۵ است.

این شمارش از رخدادهای واقعی بازار به‌دست آمده، نه از یک نمونهٔ ساختگی، و با ادامهٔ رصد به‌روز می‌شود.