Failure-Swing Reversal (برگشت با سوینگ ناموفق) موج ماژور

موتور ICT از الگوریتم زیگزاگ استفاده نمی‌کند. پیوت‌هایش «فرکتال تأییدشده» است: کندلی سقف تأییدشده می‌شود که در هر دو سمتش ۳۲ کندل با سقف پایین‌تر داشته باشد، و کف تأییدشده به همین ترتیب. موج ۳۴ روی این موتور یعنی عرض ۳۲. این عدد با تطبیق تعداد پیوت‌ها روی داده‌ی واقعی به نردبان موج سایت گره خورده تا انتخاب یک موج در هر دو موتور ساختار قابل‌مقایسه‌ای بدهد.

همین عرض، دو پارامتر دیگر را هم مقیاس می‌کند: پنجره‌ی جست‌وجوی اردربلاک ۳۲۰ کندل و بیشینه‌ی فاصله‌ی دو سطح هم‌ارتفاع هم ۳۲۰ کندل می‌شود. اگر این‌ها ثابت می‌ماندند، در تنظیمات پهن، جاروب نقدینگی و شکست ساختار به‌طور طبیعی ده‌ها کندل از هم فاصله می‌گرفتند و هیچ‌وقت داخل یک پنجره‌ی ثابت جا نمی‌شدند.

وقتی قیمت نمی‌تواند سقف بالاتر (یا کف پایین‌تر) بسازد و سپس ساختار می‌شکند، بازگشت به گپ تشکیل‌شده فرصت ورود در جهت جدید را می‌دهد.

این مفهوم متقارن است: همان ساختار در جهت صعودی سیگنال خرید و در جهت نزولی سیگنال فروش می‌دهد. جهت از سمتی می‌آید که رویداد در آن رخ داده، نه از یک برچسب ثابت.

این یک مدل اجراست، نه یک آشکارساز تکی. موتور آن را از این اجزا می‌سازد و به همین ترتیب می‌سنجد: سوینگ ناموفق ← تغییر ساختار بازار (MSS) ← فیر ولیو گپ (FVG) ← سطح نقدینگی.

هر حلقه خودش یک آشکارساز مستقل با شرط‌های خودش است و روی همین سایت ردیف جداگانه دارد. اگر یکی از حلقه‌ها تأیید نشود، مدل هیچ سیگنالی نمی‌دهد — و همین است که این خانواده را از خانواده‌های تک‌شرطی به‌مراتب کمیاب‌تر می‌کند.

موتور ICT پیوت‌ها را با «فرکتال تأییدشده» می‌سازد، نه با زیگزاگ. کندلی سقف تأییدشده می‌شود که در هر دو سمتش ۳۲ کندل با سقف پایین‌تر داشته باشد؛ کف تأییدشده هم به همین ترتیب. پس موج «ماژور» روی این موتور یعنی عرض ۳۲.

• این استراتژی روی موج «ماژور» کار می‌کند — بلندمدت.
• نردبان کامل موج‌ها: میکرو = عرض ۷، مینور = عرض ۱۲، متوسط = عرض ۲۱، ماژور = عرض ۳۲، مگا = عرض ۴۵. همین استراتژی روی هر پنج موج وجود دارد و هر کدام صفحه‌ی جداگانه‌ی خودش را دارد؛ از فهرست پایین همین صفحه می‌توانید بین آن‌ها جابه‌جا شوید.
• موج بزرگ‌تر یعنی چه: نوسان‌های کوچک دیگر اصلاً پیوت حساب نمی‌شوند، پس ساختار درشت‌تر خوانده می‌شود، سیگنال‌ها کم‌تعدادتر و دیرتر می‌آیند، اما هر کدام به ساختار بزرگ‌تری از بازار تکیه دارند.
• موج کوچک‌تر یعنی چه: پیوت‌ها زودتر و بیشتر ساخته می‌شوند، سیگنال زودتر می‌رسد و تعدادش بالا می‌رود، اما سهم نویز و سیگنال‌هایی که ادامه پیدا نمی‌کنند هم بیشتر می‌شود.
• موج و تایم‌فریم دو چیز جدا هستند: موج تعیین می‌کند چه نوسانی «پیوت» حساب شود و تایم‌فریم تعیین می‌کند هر کندل چقدر طول بکشد. موج مگا روی ۵ دقیقه و موج میکرو روی روزانه دو چیز کاملاً متفاوت‌اند.
• انتخاب عملی: موج را با افق معامله‌ی خودتان یکی کنید، نه با تعداد سیگنال. اگر معامله را چند ساعته می‌بندید موج‌های کوچک، و اگر چند روز یا چند هفته نگه می‌دارید موج‌های بزرگ‌تر با کارتان می‌خوانند.
• هشدار: عوض‌کردن موج، استراتژی را عوض نمی‌کند — همان شرط روی ساختاری با اندازه‌ی دیگر سنجیده می‌شود. پس نتیجه‌ی ضعیف روی یک موج، لزوماً درباره‌ی خودِ استراتژی چیزی نمی‌گوید.

• این ردیف در خانواده‌ی «ساختار بازار» و از نوع «مدل اجرا» است: چند آشکارساز را به‌ترتیب کنار هم می‌گذارد و فقط وقتی فعال می‌شود که همه‌ی حلقه‌ها تأیید شوند.
• پارامترهای این مفهوم در پروفایل موتور نگهداری می‌شوند و نسخه‌دارند ( failure_profile، entry_zone_types، stop_buffer، target_policy، max_sequence_bars ). مقادیرشان پیش‌فرض‌های سنجیده‌ی این پیاده‌سازی‌اند و «ثابت‌های جهانی ICT» نیستند.
• همه‌ی مفاهیم ICT روی کندل‌های بسته‌شده خوانده می‌شوند؛ هیچ شرطی روی کندل در حال شکل‌گیری ارزیابی نمی‌شود.
• سقف تازگی سیگنال به تفکیک تایم‌فریم (۵ دقیقه: ۵۷۶، ۱۵ دقیقه: ۵۷۶، ۳۰ دقیقه: ۸۰۴، ۱ ساعته: ۸۹۷، ۴ ساعته: ۴۸۰، روزانه: ۲۴۰ کندل) از پنجره‌ی ۵۰۰ کندلی بزرگ‌تر است، پس در عمل چیزی را منقضی نمی‌کند؛ مرزِ واقعی همان پنجره است.
• موتور در هر اسکن فقط ۵۰۰ کندل آخر را می‌بیند. ساختاری که کامل‌شدنش بیرون از این پنجره افتاده باشد، برای این استراتژی وجود ندارد.