کندل برگشتی روی قطر مربع زمان پین‌بار / موج مگا

مربع زمان می‌گوید قیمت کجا و کی باید به چیزی برخورد کند؛ کندل برگشتی می‌گوید برخورد کرد . هیچ‌کدام به‌تنهایی سیگنال نیست: مربع بیشتر وقت‌ها خطی در هوای خالی می‌کشد، و یک پین‌بار وسطِ ناکجا هم فقط یک پین‌بار وسطِ ناکجاست. این ردیف تنها وقتی صادر می‌شود که هر دو روی یک کندل بیفتند.

جهت از کندل می‌آید، نه از خط: چکش هرجا تشکیل شود حمایت است. روی خطوط زمانی هم که اصلاً سطحی در کار نیست، همین قاعده برقرار است — آنجا نیمهٔ زمانیِ روشِ گن خوانده می‌شود: تاریخ، نه قیمت.

«بلند» تنها کلمهٔ سلیقه‌ای این خانواده است، پس خودش پارامتر شده — و دو عدد می‌خواهد، نه یکی: سهمِ شادو و سهمِ بدنه دو پرسش جدا هستند. گاهی بدنهٔ کوچک زیر شادوی ۸۰٪ می‌خواهید و گاهی کندلی که هم بدنهٔ قوی دارد هم شادوی بلند. پنج حالت هست و تودرتو هستند؛ هرچه حالتِ سخت‌گیرتر پیدا کند، حالتِ بازتر هم پیدا می‌کند.

موج: موج مگا — بلندترین موج؛ تنها چرخش‌های بزرگ ساختاری.

• شادو و بدنهٔ هر دو بزرگ — شادو دست‌کم ۵۰٪ و بدنه حداکثر ۵۰٪ از کلِ کندل؛ شادو دست‌کم نیمی از کندل، و بدنه هم اجازه دارد تا نیمی از کندل باشد.
• شادوی بلند (پیش‌فرض) — شادو دست‌کم ۵۰٪ و بدنه حداکثر ۳۵٪ از کلِ کندل؛ همان کندلی که در کل سایت نشان «کندل برگشتی» می‌گیرد.
• شادوی خیلی بلند — شادو دست‌کم ۶۰٪ و بدنه حداکثر ۳۰٪ از کلِ کندل؛ شادو دست‌کم دو برابر بدنه؛ پس‌زدگی آشکار.
• پین‌بار — شادو دست‌کم ۷۰٪ و بدنه حداکثر ۲۰٪ از کلِ کندل؛ بدنهٔ کوچک زیر شادویی که بیشترِ کندل است. ← این ردیف
• پین‌بار افراطی — شادو دست‌کم ۸۰٪ و بدنه حداکثر ۱۵٪ از کلِ کندل؛ چهار پنجمِ کندل شادو است؛ کمیاب و صریح.

مثل همهٔ سطوح سایت، کندلی که سیگنال روی آن صادر شده درجه‌بندی می‌شود (خیلی قوی / قوی / متوسط / ضعیف / خیلی ضعیف). درجه دربارهٔ جهت چیزی نمی‌گوید؛ می‌گوید آن کندل چقدر ادعایش را پشتیبانی می‌کند.