چرخش نمودار سوئینگ به بالا سوئینگ چهارکندلی

نمودار سوئینگ چهارکندلی: این تنها خانواده‌ی سایت است که پیوت‌هایش را خودش می‌سازد و از زیگزاگ نمی‌گیرد. سه قاعده دارد و دوتای آخر همان‌هایی‌اند که هر پیاده‌سازی اول اشتباه می‌کند: (۱) سوئینگ فقط وقتی می‌چرخد که ۴ کندل پیاپی خلاف جهت آن حرکت کنند — گن در دوره‌ی ۱۹۳۳ سه روز آموخت و در ۱۹۵۵ نوشت که نمودار دو روزه بهتر است، برای همین هر دو ارائه شده‌اند؛ چهار و پنج همان قاعده در مقیاس درشت‌ترند، چون گن برای دید بلندمدت‌تر همین نمودار را روی برگه‌ی هفتگی می‌کشید و روی یک تایم‌فریم ثابت تنها راه گفتن آن، شمارش کندل بیشتر است. (۲) کندل درونی به‌کلی نادیده گرفته می‌شود؛ نه به شمارش برگشت اضافه می‌شود و نه شکستِ برگشت حساب می‌شود، انگار اصلاً روی نمودار نیست. (۳) کندل بیرونی نگه داشته می‌شود، چون هم سقف تازه ساخته و هم کف تازه؛ نمی‌تواند سوئینگ را بچرخاند و تصمیم به کندل بعد موکول می‌شود.

هر نقطه‌ی این نمودار فقط پس از وقوعِ برگشتی که تأییدش می‌کند ثبت می‌شود، پس همه‌ی نقاط نهایی‌اند — برخلاف پیوت آخرِ زیگزاگ که کندل بعدی می‌تواند جابه‌جایش کند.

• کندلی که در آن سوئینگ به سمت بالا چرخیده باشد، یعنی ۴ کندل پیاپی خلاف جهت قبلی کامل شده‌اند.

چرخش نمودار سوئینگ خودش یک رویداد ساختاری است؛ جهتِ چرخش همان جهت ردیف است.

• مثل خانواده‌ی زمان گن، این خانواده هم تازگی خودش را محدود می‌کند: خوانش نمودار سوئینگ تنها تا ۵ کندل گزارش‌پذیر است. «روند اینجا برگشت» مدت‌ها بعد از «اینجا» دیگر خبر نیست.
• موتور در هر اسکن فقط ۵۰۰ کندل آخر را می‌بیند. ساختاری که کامل‌شدنش بیرون از این پنجره افتاده باشد، برای این استراتژی وجود ندارد.

شرایط «چرخش نمودار سوئینگ به بالا سوئینگ چهارکندلی» تا این لحظه ۲۶ بار روی ۱ نماد و ۵ تایم‌فریم ثبت شده است.

نخستین رخداد ثبت‌شده مربوط به ۱۷ شهریور ۱۴۰۵ و تازه‌ترین رخداد مربوط به ۲۴ شهریور ۱۴۰۵ است.

این شمارش از رخدادهای واقعی بازار به‌دست آمده، نه از یک نمونهٔ ساختگی، و با ادامهٔ رصد به‌روز می‌شود.