رسیدن به نیمهٔ شادوی بالایی — تایم بالاتر — پین‌بار افراطیدو تایم بالاتر

تصویر زیر یک نمونهٔ واقعی از تشخیص «رسیدن به نیمهٔ شادوی بالایی — تایم بالاتر پین‌بار افراطی / دو تایم بالاتر» است. همان تشخیص‌دهنده‌ای که این استراتژی را روی بازار زنده پیدا می‌کند، روی داده‌های واقعی اجرا شده و شکل‌هایی را که برای تشخیص به آن‌ها تکیه می‌کند، همان‌جا روی نمودار رسم کرده است.

برای دیدن تازه‌ترین رخداد همین استراتژی روی نمودار زنده و قابل‌بررسی، بخش «چه اتفاقی افتاد؟» در بالای همین صفحه را ببینید.

باکس از کندلِ یک یا دو تایمِ بالاتر ساخته می‌شود، ولی واکنش روی همین تایمی که می‌بینید خوانده می‌شود. یعنی روی چارت ۱۵دقیقه، شادوی کندل ۱ساعته را معامله می‌کنید: ناحیه از مقیاس بزرگ‌تر می‌آید و نقطهٔ ورود از مقیاسی که در آن معامله می‌کنید.

کندل‌های تایم بالاتر همان‌طور ساخته می‌شوند که کلِ سایت می‌سازد — شامل لنگر شدنِ ۱۷:۰۰ نیویورک برای فارکس — پس باکس روی کندلی است که در چارتِ خودتان هم وجود دارد. کندلِ نیمه‌ساختهٔ تایم بالاتر کنار گذاشته می‌شود؛ ناحیه‌ای که زیر دست تغییر کند ناحیه نیست.

کندلی که شادوی بلند دارد، یک «قیمت» نیست؛ یک محدوده است که پس زده شده . قیمت تا آنجا رفت، خریدار یا فروشنده‌ای پیدا نکرد و در همان یک کندل به عقب رانده شد. اگر فقط نوکِ شادو را به‌عنوان یک سطح نگه داریم، همهٔ آن محدوده را دور انداخته‌ایم. به‌جای آن، شادو را از لبهٔ بدنه تا نوکِ شادو باکس می‌کنیم و همان باکس، ناحیه‌ای است که دفعهٔ بعد باید تماشا شود.

هر باکس یک نیمه دارد. آنچه قیمت در بازگشت با آن نیمه می‌کند، خودِ سیگنال است: یا به آن می‌رسد و پس زده می‌شود (شادو هنوز معتبر است)، یا از آن عبور می‌کند و می‌بندد (بیش از نیمی از چیزی که پس زده شده بود پس گرفته شد).

عمرِ باکس: باکس تا وقتی زنده است که قیمت آن‌سوی نوکِ شادو نبسته باشد. با اولین بسته‌شدن آن‌طرفِ نوک، کلِ شادو خورده شده و باکس دیگر چیزی برای پس زدن ندارد.

«بلند» تنها کلمهٔ سلیقه‌ای این خانواده است، پس خودش پارامتر شده — و دو عدد می‌خواهد، نه یکی: سهمِ شادو و سهمِ بدنه دو پرسش جدا هستند. گاهی بدنهٔ کوچک زیر شادوی ۸۰٪ می‌خواهید و گاهی کندلی که هم بدنهٔ قوی دارد هم شادوی بلند. پنج حالت هست و تودرتو هستند؛ هرچه حالتِ سخت‌گیرتر پیدا کند، حالتِ بازتر هم پیدا می‌کند.

• شادو و بدنهٔ هر دو بزرگ — شادو دست‌کم ۵۰٪ و بدنه حداکثر ۵۰٪ از کلِ کندل؛ شادو دست‌کم نیمی از کندل، و بدنه هم اجازه دارد تا نیمی از کندل باشد.
• شادوی بلند (پیش‌فرض) — شادو دست‌کم ۵۰٪ و بدنه حداکثر ۳۵٪ از کلِ کندل؛ همان کندلی که در کل سایت نشان «کندل برگشتی» می‌گیرد.
• شادوی خیلی بلند — شادو دست‌کم ۶۰٪ و بدنه حداکثر ۳۰٪ از کلِ کندل؛ شادو دست‌کم دو برابر بدنه؛ پس‌زدگی آشکار.
• پین‌بار — شادو دست‌کم ۷۰٪ و بدنه حداکثر ۲۰٪ از کلِ کندل؛ بدنهٔ کوچک زیر شادویی که بیشترِ کندل است.
• پین‌بار افراطی — شادو دست‌کم ۸۰٪ و بدنه حداکثر ۱۵٪ از کلِ کندل؛ چهار پنجمِ کندل شادو است؛ کمیاب و صریح. ← این ردیف

مثل همهٔ سطوح سایت، کندلی که سیگنال روی آن صادر شده درجه‌بندی می‌شود (خیلی قوی / قوی / متوسط / ضعیف / خیلی ضعیف). درجه دربارهٔ جهت چیزی نمی‌گوید؛ می‌گوید آن کندل چقدر ادعایش را پشتیبانی می‌کند.

شرایط «رسیدن به نیمهٔ شادوی بالایی — تایم بالاتر پین‌بار افراطی / دو تایم بالاتر» تا این لحظه ۱ بار روی ۱ نماد و ۱ تایم‌فریم ثبت شده است.

نخستین رخداد ثبت‌شده مربوط به ۴ مهر ۱۴۰۵ و تازه‌ترین رخداد مربوط به ۴ مهر ۱۴۰۵ است.

این شمارش از رخدادهای واقعی بازار به‌دست آمده، نه از یک نمونهٔ ساختگی، و با ادامهٔ رصد به‌روز می‌شود.